После реконструкции открылась усадьба в Лошице

В Лошицком усадебно-парковом комплексе открылся музей.

Экспозиция музея включает восстановленные жилые интерьеры: большая и малая гостиные, бальный зал, кабинет, буфетная, столовая, диванная, оформленные в стилях модерна, неорококо, историзма.

Фото Сергея Лукашова, «Минск-Новости»


  • Я увидел первое фото и хорошо его воспринял... Но эта скульптура диссонирует с сегодняшним дурдомом. У нас сдохло всё, что могло сдохнуть. Скульптура мне напомнила Фрэзи Грант от Александра Грина. Но на нашей Каравэлле - паруса - "точно груди старухи"... Если уже идти к таким замечательным авторам, как В. Высоцкий.
  • Калі "пад бульдозер" і зрабіць з сілікатных блокаў - то гэта РЭГЕНЕРАЦЫЯ (навабуд)! Ніякай РЭКАНСТРУКЦЫІ ніхто не рабіў. Якая каштоўнасць гэтага муляжу? ( ******** http://www.svaboda.org/content/article/26984984.html Складалася ўражаньне, што гэта наўмысна зьнішчаецца на тое, каб гэта зруйнаваць і зрабіць наноў. Натуральна, што і падмуркі, падвалы — усё гэта моцна пашкоджана, але галоўным чынам — унікальныя камінныя і драўляныя канструкцыі. Тое, што мы бачым, — гэта, канечне, ніякая не рэстаўрацыя, гэта ўзнаўленьне з прыстасаваньнем. Гэта чарговы ляпідарны муляж, хоць былі ўсе шанцы, каб аднавіць гэты ўнікальны помнік архітэктуры, гісторыі і культуры. Шкада і вельмі шкада, бо на момант рэстаўрацыйных працаў сядзіба выглядала амаль ідэальна. Да таго моманту ў палацы месьціўся Інстытут расьлінаводзтва, і ў ім было ацяпленьне, таксама даглядаліся памяшканьні, і дзякуючы гэтаму будынак ацалеў. Але наступныя трыццаць гадоў дзіўнай дзейнасьці — ледзь не наўмыснае давядзеньне да руінаў гэтага палаца — прывяло да таго, што большая частка аўтэнтыкі гэтага палаца была незваротна страчаная. А разам зь ёй сышоў і гэты рамантычны таямнічы дух даўніны. http://by.belapan.by/archive/2008/06/18/by_loshica_v/ http://labadzenka.by/?p=2617 http://labadzenka.by/?p=4567 http://minsk-old-new.com/minsk-3196-be.htm http://zautra.by/art_exp.php?sn_nid=4065&sn_cat=7 “Фактычна ў руіны пераўтвораны гаспадарчы двор у “Лошыцы”. Сем аб’ектаў, унікальныя помнікі архітэктуры ХІХ стагодзьдзя, стаяць ужо другі год без даху, працягваецца іх руйнаваньне. Бясьсьледна зьнікла з бровара славутая чыгунная табліца з датай “1889 год”. Там будуць пашыраць дарогу, паркінгі будаваць і г.д. Зараз у Лошыцы рэжуць дрэвы старыя, увогуле разьвялі маштабную будоўлю. У фантазійным, сучасным стылі робяць эўрарамонт ставоў, нагрувасьцілі нямерана бэтону і пліткі. То бок, яшчэ раз паўтару: калі гаворым пра Менск, то ўсе пляны па рэгенэрацыі горада, па ўзнаўленьні ягонага гістарычнага абрысу можна ўжо лічыць пахаванымі”.