Уладзімір СЦЯПАН

Уладзімір Сцяпан. АЎТАР. Шапка

Мы сарамліва не жадаем быць бачнымі. Скрозь хаваемся ў густы цень суседа. Няхай лепш ён будзе першым, а мы будзем другімі, трэцімі, пятымі, дзесятымі...

Уладзімір Сцяпан. АЎТАР.Тапаніміка

Я жыву ў цэнтры горада, на праспекце. Усе падзеі адбываюцца навідавоку. Мітынгі, аўтамабільныя аварыі, праезды-пралёты замежных гасцей, каталікі колькі разоў...

Уладзімір Сцяпан. АЎТАР.Такая доўгая зіма

Кніжкі — наркотык. Думка не новая, не мая. Але я з ёй згодны...

Уладзімір Сцяпан. АЎТАР. Чорна-белыя фотаздымкі

Эмігранты — мастакі прадаць Беларусь, перамалёванную са старых фотаздымкаў. Галерэйшчыкі карціны тыя купляць, бо ўпэўненыя, што Беларусь менавіта такая, брудна-шэрая, зацюканая, быццам...

Уладзімір Сцяпан. АЎТАР. Кніжкі, як смецце?

Усё сыходзіцца на тым, што кнігі выкідае на сметнік моладзь. Выкідае таму, што не чытае і чытаць не збіраецца. Чытанне лічыць шкоднай звычкай...

Уладзімір Сцяпан. АЎТАР. Бацькі і дзеці

Апошнім часам журналісты і тыя, каму «неляніва», пішуць і абураюцца, што прэзідэнт паўсюль бярэ з сабой свайго малодшага сына Колю. На суботніку разам працуюць, да вайскоўцаў ездзяць…